Expressieve lyriek van Margret Mijsbergh (1960)  

Margret Mijsbergh praat het liefst door haar schilderijen. Schilderen is voor haar naar binnen kijken, vragen stellen en oplossingen zoeken. De lyrische, abstracte schilderijen zijn daardoor contemplatief maar optimistisch. Het klinkt misschien wat zwaar, maar door te schilderen 'ontdek je wat er echt toe doet'.
 

Evenwicht en beweging  

De volle kleuren en verstilde sfeer roepen het verhaal op van de ontdekkingstocht. Zoals op het schilderij 'balance' een typerend werk van de kunstenares. Het schilderij in blauw-witte acryl toont veel beweging maar tegelijk evenwicht en rust. De wisselwerking tussen de geometrische strakke achtergrond en de turbulente voorgrond met vette verfvlakken, speelse grafische lijnen en pure, heldere kleuren is een kenmerkende kwaliteit van het abstracte werk.
 

Abstract en realistisch  

Tegelijkertijd refereren de composities van de Zuid-Hollandse schilderes aan de realiteit. Landschappen met water, bomen en gebouwen op een imaginaire horizon. De achtergrond is daarbij bepalend voor de sfeer van het schilderij. Van zinderend sensueel rood via natuurlijke aardkleuren tot bevroren afstandelijk Pruisisch blauw. Het contrast tussen felle, muzikale beweging op de voorgrond en de diffuse achtergrond creëert ruimte en opent het schilderij. De lijnen en kleurvlakken bewegen zich in een grenzeloze, dromerig heelal.
 

Eigen verhaal  

Het is een ruimte die plaats biedt aan de eigen gedachten en herinneringen van de kijker. Margret wil uitdrukkelijk dat haar schilderijen beelden en verhalen oproepen. De titel is daarbij een inleiding voor het lezen van de geschilderde vertelling. Eenvoudig herkennen kijkers in het werk zichzelf of episodes uit hun leven. Daardoor krijgen de schilderijen voor kijkers en kopers een persoonlijke bekoring en betekenis, vertelt de kunstenares.